خبرگزاري ميراث فرهنگي ـ سياست و فرهنگ ـ
نماينده زرتشتيان در بيانيهاي با استناد به اصل پانزدهم قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران مبني بر اينكه زبان و خط رسمي و مشترك مردم ايران فارسي است، تاكيد كرد كه اسناد و مكاتبات و متون رسمي و كتب درسي بايد با اين زبان و خط هماهنگ باشد.
بخشي از اصل هفدهم قانون اساسي در مورد تقويم ايران، «مبناي كار ادارات دولتي، هجري شمسي» تعيين شده است. به گفته كوروش نيكنام، بسياري از واژگاني كه در گويش و گفتار ايرانيان به عنوان زبان فارسي به كار ميرود، ريشه در زبان باستاني ايران، يعني اوستايي و پهلوي دارد، از جمله نام هر يك از ماههاي ايراني كه فروردين، ارديبهشت، خرداد، امرداد، شهريور تا اسفند بوده و همه از نامهاي كهن ايراني و هر يك داراي معناي ارزشمندي ميباشند تا در هر فصلي اميد به بيداري، زنده بودن، تلاش و سازندگي را به ملت سرافراز ايران از هر دين و قوم و نژادي يادآوري كرده باشند.
وي با اشاره به كلمه مرداد به عنوان دومين ماه تابستان گفت: «نخستين روز از ماه دوم تابستان يعني امرداد را آغاز كردهايم، در حالي كه بسياري از مردم ايران كه به معناي درست نام اين ماه پي نبردهاند، اين كلمه را به اشتباه مرداد ادا ميكنند.»
مرداد در فرهنگ و زبان ايران باستان به معناي مرگ و نيستي است كه به نادرست در ميان 11 ماه سال قرار گرفته و همخواني با فلسفه اسامي ماههاي ديگر ندارد. از آنجا كه ايرانيان پيوسته به زندگي، سرسبزي، كار و كوشش و پيشرفت، انديشه داشتهاند، در اوج گرماي تابستان نام اين ماه را نيز امرداد به معناي پايداري و جاودانگي گذاشتهاند.
به گفته نيكنام از زماني كه تقويم خورشيدي براي گاهشماري ايرانيان برگزيده شد، نام اين ماه در تقويم ايران امرداد ناميده شد، ولي سالها بعد به دليل نامعلوم و نادرستي در گويش مردم تغيير كرد و به مرداد تبديل شد، يعني زنده بودن و تلاش كردن و پيوستن به جاودانگي، در تقويم جاي خود را به مرگ و مردن و نابودي داد.
نماينده زرتشتيان سال گذشته نيز در تذكري به دولت پيشنهاد داد تا اين واژه را در تقويم ايراني اصلاح نمايند و مرداد را به امرداد تغيير دهند، ولي تاكنون راهكار مناسبي برگزيده نشده است.
در حالي كه به گفته وي شايسته نيست تا ايرانيان زنده و هوشيار در اين ماه با گفتن مرداد از مرگ و نيستي ياد كنند.
نيكنام در پايان بيانيه آورده است: «اكنون پيشنهاد دارم تا در يك عزم و اراده مردمي و همگاني نام اين ماه را درست به كار برده، آن را امرداد بگوييم تا در تقويم و فرهنگ ملت بزرگوار ايران، مرگ و نيستي جاي خود را به زندگي، پويايي و جاودانگي داده باشد.»