خبرگزاري ميراث فرهنگي _ گروه ميراث فرهنگي _ فاطمه علي اصغر _شيرسنگي همدان با قدمتي بيش از 2 هزار سال اكنون در ميان ميداني در همدان به اسباب بازي كودكان تبديل شده و مسوولان هم سالهاست خبر از ايجاد حوضي در اطراف اين "سنگ شير" مي دهند تا دسترسي به اين مجسمه تاريخي غيرممكن شود اما كارشناسان ميراث فرهنگي اين اقدامات را عاملي ديگري براي از بين رفتن ميراث ديرينه برجاي مانده از دوره اشكانيان مي دانند .
پيكر ديرينه "سنگ شير" ،پس از گسترش شهر همدان اكنون در ميان پاركي محصور شده است و امروزه بدون توجه به تاريخ و اهميت آن تبديل شده به بازيچه اي براي كودكان ، دفتر مشقي براي بزرگسالان و جايگاهي براي روشن كردن شمع و نذر و نياز .
اين همه در حالي است كه اين مجسمه سنگي به دليل قدمت و اهميت آن مي تواند عامل موثري براي جلب گردشگر و نشانه اي از غني بودن تمدن و مردم همدان به شمار رود .
"اسدالله بيات "،رييس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري استان همدان بار ديگر در گفت و گو با CHN ، خبر از سامان گرفت اين شير سنگي ميدهد:« در صورت همكاري شهرداري شير سنگي را ميان حوضي محصور مي كنيم كه دسترسي مردم به آن امكان پذير نباشد و به اين ترتيب صيانت شود.»
محصور شدن شير سنگي ميان حوض آب تنها راهي است كه از سوي كارشناسان سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري همدان مطرح مي شود.
اين در حالي است كه "رضا مرادي غياث آبادي "، اختر باستان شناس اين شيوه را راه حلي خيال گونه و ضرر آور براي اين اثر تاريخي مي داند و به ميراث خبر مي گويد :« اين اعتقاد كه بشود براي حفاظت از اين شير سنگي متوصل به حوض آب شد ،خيالي باطل است .اين شير بيش از 2 هزار سال زندگي كرده اما تا كنون به اين وضعيت اسفناك دچار نشده بود .»
وي اعتقاد دارد :« شير سنگي بيش از 2 هزار سال است كه زندگي كرده اما هيچ گاه اينقدر فرسوده و زخم خورده نشده بود اما اكنون مردم بدون توجه به هويت ملي خود اقدام به تخريب اين بناي تاريخي مي كنند .»
غياث آبادي با تاكيد بر فرهنگ سازي براي حفاظت از آثار تاريخي مي گويد :« مردم خود بايد ارزش آثار تاريخي را بدانند در غير اين صورت با احداث حوض هم نمي توان جلوي كودكان را گرفت .»
در همين حال بيات همچنان بر ساختن حوض بر اطراف اين شير اصرار ميكند :« تنها راهي كه از ديدگاه كارشناسان اين سازمان مورد تاييد قرار گرفته برپايي حوض آب است .»
به گفته وي كارشناسان با احداث محفظه شيشه اي مخالفت كردند به خاطر اينكه اين محفظه هاي شيشه اي باعث انبساط و انقباض شده و اين اثر تاريخي را به تدريج از بين مي برد و اين مجسمه براي ماندگاري در تاريخ حتما بايد در يك محيط طبيعي واقع شود .
غياث آبادي در مورد تجربه نادرست برپايي فواره هاي چشمه علي شهر ري به ميراث خبر، مي گويد :« چرا بايد تجربه هاي شكست خورده دوباره تكرار شود ؟ براي نجات آثار تاريخي بايد از حفاظت هاي نادرست آنها جلوگيري كرد .چرا بايد مردم را از آداب و سنت هايي كه به عقيده ما خرافه است ،جدا كرد ؟ چرا مردم بايد آثار و هويتمان جدا شوند به بهانه مرمت در حاليكه احداث اين فواره ها آسيب هاي بيشتري به نقش برجسته فتحعلي خاني وارد كرد .»
به عقيده اين اختر باستان شناس ساختن حوض كودكان را به هوس شنا و رسيدن دوباره به شير ديرينه مي اندازد و احداث فواره براي جلوگيري از بازي كودكان آسيب هاي احتمالي اثر را تشديد مي كند .
اگر چه اجرايي شدن اين طرح كه تنها چاره نجات شير سنگي از سوي كارشناسان ميراث فرهنگي همدان سال هاست مطرح شده ،اما تا كنون حتي اين پروژه مورد ترديد از سوي متخصصان نيز اجرايي نشده است .
رييس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري همدان دليل اجرايي نشدن اين پروژه را نبود همكاري از سوي مسوولان شهرداري عنوان مي كند و به ميراث خبر ميگويد :« بيش از يك سال است كه هنوز شهردار اين شهر به صورت رسمي اعلام نشده و از سوي سرپرست اداره مي شود همين موضوع باعث امكان سخت هماهنگي با اين ارگان دولتي شده است .»
به نظر مي رسد اين اثر تاريخي داراي كمترين اهميت از ديدگاه مسوولان است كه اينگونه بدون هيچ حفاظتي آن را رها كرده اند .
مجسمه شيرسنگي همدان، سنگي قهوهاي رنگ با طولي در حدود 5/3 متر داشته است.
پيكر اين مجسمه، باريك اما ورزيده، سينه آن پهن و سرش بزرگ با يال مرغولهاي بوده است.
يكي از نشانههاي ويژه مجسمه، يال چندلايي آن با حلقههاي تابدار بوده و پيكري درشت و نيرومند با انحناهاي طبيعي داشته است.
پهلوهايش فرورفته و ميان باريك بوده و حدود 70 سانتيمتر بلندي داشته و سر مجسمه نزديك به يك متر پهنا و 30/1 سانتيمتر قد داشته است.
سر، يالها و اندام شيرهاي دورهي هخامنشي از قطعههاي جداگانهاي تشكيل ميشد؛ درحالي كه شيرسنگي همدان، مجسمهاي يكپارچه است و اجزاي آن از يكديگر جدا نيست.
اين يادمان تاريخي همدان در وسط ميدان مربع شكلي بههمين نام قرار دارد و تپهاي كه شيرسنگي روي آن قرار گرفته، با پيدا شدن تابوتي متعلق به دوره اشكاني در نزديكي آن، تپهاي باستاني بهشمار ميرود.