خبرگزاري ميراث فرهنگي _ گروه ميراث فرهنگي _ در لايه نگاري تپه دشت واقع در سه کيلومتري شهر سوخته يک کوره سفالگري عصر مفرغ متعلق به 5000 سال پيش شناسايي شد.

مهدي مرتضوي سرپرست هيات تعيين حريم و گمانه زني به منظور لايه نگاري مستقر در اين محوطه تاريخي، با اعلام اين خبر تپه دشت را يکي از محوطه هاي مهم اقماري شهر سوخته برشمرد و گفت:« شواهد موجود نشان مي دهد که اين کوره از نوع کوره هاي مکشوفه توسط توزي ايتاليايي در تپه رود بيابان 2 است.»( رود بيابان هم يکي از محوطه هاي اقماري شهر سوخته است که توسط تيم ايتاليايي در دهه 60 ميلادي حفاري شد.)

عضو هيات علمي دانشگاه سيستان و بلوچستان  با اشاره به موقعيت جغرافيايي تپه دشت اظهار داشت: با توجه به جوش کوره هاي سفالگري بيشمار موجود در سطح وسيع اين دشت به نظر مي رسد  کارگاههاي سفالگري در اين منطقه داير بوده و اين محوطه نقش بسيار مهمي در فعاليت هاي صنعتي شهر سوخته داشته است. وي سه عامل آب، خاک رس و چوب به عنوان سوخت را از جمله عوامل شکل گيري کار گاههاي سفال عنوان کرد و گفت: شواهد موجود نشانگر آن است که اين منطقه در عصر مفرغ داراي منابع آبي نظير درياچه بوده است.

به گزارش روابط عمومي پژوهشگاه ميراث فرهنگي و گردشگري سرپرست هيات لايه نگاري اظهار اميدواري کرد تا با  آغاز کاوش هاي باستان شناسي در سال آينده به اطلاعات مهمتري در خصوص نقش اين محوطه دست يابد.

وي همچنين از ارسال خاک رس اين منطقه (تا شعاع سه کيلومتري) به دانشگاههاي اصفهان و سيستان و بلوچستان به منظور تجزيه عنصري آنها خبر داد.

مرتضوي در خصوص پيشينه فعاليت هاي باستان شناسي در اين محوطه گفت: اين محوطه در دهه 1960 ميلادي توسط تيم باستانشناسي ايتاليايي به سرپرستي پروفسور ماريتسيو توزي کشف شد. اين گروه بر اساس اطلاعات محلي نام "تپه دشت" را براي اين محوطه برگزيدند. اين تپه در بررسي دو تن از اعضاي هيات علمي گروه باستان شناسي دانشگاه سيستان و بلوچستان در سال 1386 با نام  خسروي معرفي شد. ازآنجا که در مقالات اعضاي هيات توزي اين محوطه با نام تپه دشت شناخته شده است، هيات مستقر در اين محوطه نيز بر اساس پيشينه ياد شده از نام تپه دشت استفاده کرده است.