| آشوراده بدون انسان و پول جهاني نيست
|
|
بنابر قوانين يونسكو اگر منطقهاي مانند آشوراده نتواند توسعه اقتصادي و انساني ايجاد كند، ذخيرهگاه زيستكره نيست.
|
|
تهران_ ميراث خبر:
صنعت گردشگري، نگين شيرآقايي_ اگر منطقهاي نتواند توسعه اقتصادي و انساني را كه از نظر فرهنگي، اجتماعي و اكولوژيكي پايدار باشد ايجاد كند، ذخيرهگاه زيست كره نيست. اين را كارشناسان قوانين يونسكو در مورد ذخيرهگاههاي زيست كره آوردهاند.
ذخيرهگاههاي زيست كره يا بايوسفر ريزروز، در حقيقت بخشهايي از اكوسيستمهاي زميني و ساحلي هستند كه براي ارائه راهحلهايي براي آشتي دادن محافظت از تنوع زيستي و توسعه پايدار از طبيعت ايجاد شدهاند.
اين مناطق «آزمايشگاههاي زنده»اي هستند كه بر زمين، آب و تنوع زيستي آن نظارت ميشود. ذخيرهگاههاي زيست كره سه هدف را دنبال ميكنند: «كاربرد حفاظتي، براي حفظ اكوسيستمها و تنوع ژنتيكي و گونهاي؛ ايجاد توسعه اقتصادي و انساني كه از نظر فرهنگي، اجتماعي و اكولوژيكي پايدار باشد و كاربرد محاسباتي، براي انجام تحقيقات، نظارت، آموزش و تبادل اطلاعات در مورد مسائل حفاظت و توسعه منطقهاي، ملي و جهاني.»
بر همين اساس اگر هر يك از اين سه شرط در منطقهاي وجود نداشته باشد، ديگر ذخيرهگاه زيست كره نيست. كل مناطق حفاظتشده زيستمحيطي جهان در مجموع يك شبكه جهاني ميسازند. در اين شبكه، تبادل اطلاعات و تجربيات تشويق ميشود. تبادلي كه در هيچيك از 9 ذخيرهگاه زيست كره ايران وجود ندارد.
آشوراده هم به تازگي به دليل از دست دادن اقامت انسانها درون جزيره در حال از دست دادن شرط دوم ذخيرهگاه زيست كره بودن است.
ذخيرهگاهها به سه منطقه به هم مرتبط تقسيم ميشوند كه با نامهاي بخش مركزي، بخش حايل و بخش گذار شناخته ميشوند. فقط بخش مركزي ذخيرهگاه است كه به مراقبت رسمي احتياج دارد.
ممكن است ذخيرهگاهي همزمان تحت پوشش انواع ديگري از سيستمهاي زيست محيطي مانند پاركهاي ملي و مناطق طبيعي حفاظتشده يا محوطههاي شناختهشده بينالمللي چون ميراث جهاني و تالابهاي رامسر هم قرار گيرد اما بايد شرطهاي ذخيرهگاههاي زيست كره را حفظ كند.
مناطق حفاظتشده زيستمحيطي براي مقابله با يكي از چالشبرانگيزترين مسائل پيش روي جهان طراحي شده است. براي برخورد با اين مساله كه چگونه ميتوان از تنوع گياهان، حيوانات، و ميكرو ارگانيسمهايي محافظت كرد كه محيط زيست زندگيمان را فراهم ميآورند و در عين حال، نيازهاي مادي شمار زيادي از افراد را تأمين ميكنند؟ چگونه ميتوان ضمن بهكارگيري پايدار منابع طبيعي، از آنها محافظت كرد؟
براي نخستين بار در سال 1968 يونسكو موضوع «توسعه پايدار» را مطرح و مفهوم ذخيرهگاه زيست كره را معرفي كرد. هدف از اين طرح ايجاد مناطق زميني و ساحلياي بود كه نماينده اكوسيستمهاي اصلي زمين باشند و در آن به حفاظت از منابع ژنتيكي پرداخته شود و كارهاي آموزشي و نظارتي در آن انجام شود.
اين برنامه كه در همان همايش تعريف شد، «انسان و زيستمحيط» نام گرفت و در سال 1970 رسماً توسط يونسكو آغاز شد.
در سال 1992، در ريودو ژانيرو، كنفرانس سازمان ملل متحد درمورد توسعه و محيط زيست برگزار شد كه توجه دولتمردان را به مسائلي جديد معطوف كرد. كنوانسيون تنوع زيستشناختي، تغييرات آب و هوايي و بيابانسازي تصويب شد كه هدف از آن، رسيدن به توسعه پايدار به همراه مراقبت از طبيعت، توازن بيشتر و در نظر گرفتن اجتماعات روستايي است.
كنفرانس ريودوژانيرو نمونههاي كوچكي براي سرمشق جامعه جهاني ارائه داد. چنين نمونههايي فقط هنگامي درست از كار درخواهند آمد كه بيانگر نيازهاي اجتماعي، فرهنگي، معنوي، و اقتصادي جامعه و مبتني بر علم باشند.
در سال 1995، كنفرانس بينالمللي درمورد ذخيرهگاههاي زيست كره در سويل اسپانيا برگزار شد. در اين زمان اين مناطق نقشي نوين در سطح جهاني ايفا ميكردند و نه تنها ابزاري بودند براي مردم دور و اطراف، تا در رابطهاي متوازن با طبيعت به سر برند، بلكه در پي راههايي جديد براي وفق دادن نيازهاي مردم با توسعهاي پايدار بودند.
امروزه طرح «انسان و زيستمحيط» در بيش از 100 كشور جهان، 30 سال تجربه در تلاش براي به دست آوردن توسعه پايدار دارد. كنفرانس بينالمللي زيستمحيط هفتمين دورهاش را در 22 مارس سال 2002 برگزار كرد و اعلام داشت اين مناطق حفاظتشده زيستمحيطي راهي كارامد براي نيل به توسعه پايدار است و ميتواند به ريشهكن كردن فقر منتهي شود.
به اين ترتيب ذخيرهگاههاي زيست كره نقش و جايگاه واقعي خود را براي ايجاد دنيايي نوين در تعامل با طبيعت يافتند. نقشي كه با نگرش سنتي نميتوان جلوي پيشرفت آن را گرفت.
مطالب مرتبط:
آشوراده در كشاكش دادگستري و محيطزيست
مردم گلستان آشوراده را توريستي ميخواهند
اعتراض خريدار آشوراده به سازمان بازرسي
گزارش سازمان بازرسي درباره ماجراي آشوراده |
|
نظر شما در مورد اين خبر؟
(1نظر)
|
|
bahador soodbakhsh
مردي از اهالي شيراز با گيوه نماز ميخواند، دزدي كمين نشسته بود و ميخواست گيوة او را ببرد، وقتي سلام نماز را داد، به او گفت: با گيوه نماز خواندن درست نيست. دوباره بخوان كه نماز نداري، او در جواب گفت: اگر نماز ندارم گيوه دارم.
|
| 1 |
|
|
|
|
|
|
|
|
