خبرگزاري ميراث‌فرهنگي ـ گردشگري ورزشي ـ در رودبارک، نزديک پل مجاور مسجد، دو خانه بزرگ ساخته شده از الوارهاي تنومند ديده مي‌شود که در فاصله هر دو تنه درخت ملاط گل قرار گرفته و سقف خانه هم تخته پوش است. برف سنگين زمستان 84 و بي توجهي دراز مدت به اين يادمان‌هاي با ارزش، آن‌ها را در آستانه فروپاشي قرار داده است. چند تايي ديگر از خانه‌هاي اين گونه هم در جاهاي ديگر رودبارک به چشم مي‌خورد؛ به اين خانه‌ها در محل، " داردچي " مي‌گويند که گويا واژه‌اي است مرکب از " دار" به معني درخت و مشتقي از مصدر" چيدن".

 

 اين خانه‌ها يادگار دوراني است که در کلاردشت، درختان جنگلي راست قامت به وفور يافت مي‌شد... شايد در حدود صد سال پيش يا بيشتر. به نظر مي‌رسد که نسل بعد از اين نوع خانه‌ها، خانه‌هاي با اسکلت تخته و گل‌اندود باشد و پس از آن خانه‌هاي طرح رضاشاهي ( شبيه خانه سابق مش صفر نقوي قديمي‌ترين راهنماي کوهنوردي منطقه که با کمال تاسف سه چهار سال پيش به دست خودش و خانواده‌اش تخريب شد).

 

پس از اين‌ها انواع خانه‌هاي جديد بي‌هويت يا با هويت‌هاي بيگانه و توام با تقليدهاي سطحي ساخته شد و کلاردشت آني شد كه امروز مي‌بينيم : مجموعه آزار دهنده‌اي از طبع‌آزمايي معماراني که گوش به فرمان تازه به دوران رسيده‌هاي بي ذوق هستند و از خود هيچ خلاقيت و هيچ توجهي به الگوهاي بومي يا عناصر زيبا شناختي منطقه نشان نمي‌دهند.

 

 شهرداري کلاردشت، مردم منطقه و سازمان ميراث فرهنگي مي‌توانند با مرمت و حفظ خانه‌هاي داردچي باقي مانده، آن‌ها را بدل به رستوران سنتي، خانه فرهنگ، فروشگاه صنايع دستي، موزه مردم شناسي و مانند اين‌ها کنند. يکي از جاذبه‌هاي جالب توجه مي‌تواند گردآوري وسايل زندگي سنتي کلاردشتي‌ها و نيز ابزار و پوشاک کوهنوردي راهنمايان قديمي منطقه ( صفر نقوي ، علي محمد فرضي ، رسول نقوي ، ... ) در يکي از اين داردچي‌ها باشد. به اين ترتيب گنجينه‌اي ديدني فراهم خواهد شد شبيه به موزه زرمات سوييس.

حسين سلطان‌زاده