خبرگزاري ميراث‌فرهنگي ـ گردشگري ـ رضا زارعي ـ شايد نخستين بار باشد که سازمان تربيت بدني بدون دخالت مراجع کوه‌نوردي کشور نظير فدراسيدن کوه نوردي اقدام به درج نام قهرمانان اين رشته در ميان نام ساير قهرمانان ورزش کشور مي‌كند. از اين رو جاي بسي تقدير از دست‌اندرکاران اين نهاد و عوامل دخيل در اين امر (گذشتگان و مسئولين فعلي) دارد. 

اما تا همين جاي کار نيز بدون ايراد نيست. در دنيا بويژه رشته کوه‌هاي هيماليا مي‌توان قلل 6 و هفت و هشت هزارمتري زيادي را نام برد که از لحاظ فعاليت ورزشي و ماجراجويي داراي جايگاه ارزشمندي در ميان ورزشکاران، بويژه کوهنوردان دنيا هستند.

در اين ميان سنجش صعود به اين قلل از نظر کيفي امري است بسيار دشوار، حتي براي خود کوه‌نوردان چه رسد به مسئولين سازمان تربيت بدني که با اين ورزش کاملا بيگانه‌اند. 

اما لحاظ کردن کميت در کوهنوردي، که بهترين شاخص آن ارتفاع قلل است، مي‌تواند تا حدي در قياس جايگاه ورزشکاران اين رشته با ساير رشته‌هاي رقابتي و مدال آور موثر باشد.  

پيش از اين فدراسيون کوهنوردي با لحاظ نمودن ارتفاع پايه 6 هزار متر براي بانوان و 7 هزار متر براي مردان سعي در گنجاندن اسامي ورزشکاران اين رشته در ميان نام قهرمانان داراي صلاحيت کسب پاداش داشت. 

بدين صورت در چند سال اخير سازمان تربيت‌بدني نيز اين امر را مورد توجه قرار داده ونام کوهنوردان تيم‌هاي ملي و در برخي موارد قهرمانان تيم‌هاي استانها و گاها کوهنورداني که به شکل شخصي اقدام به صعود قلل 7 و 8 هزار متري را مي كردند و صعودشان مورد تاييد فدراسيون کو نوردي نيز بود در ميان قهرمانان داراي صلاحيت کسب پاداش قرار مي‌گرفتند. 

اين رده‌بندي تا پايان سال 84 نيز مورد تاييد سازمان تربيت‌بدني بود و در آخرين مراسم تجليل از قهرمانان ورزش کشور اعضاي تيم فاتح قله اورست بر طبق رده بندي مدال‌هايشان از مزاياي سازمان تربيت‌بدني برخوردار شدند.

اما در آئين نامه جديد سازمان تنها کوهنورداني که به قلل بالاي هشت هزار و 500 متر صعود مي‌كنند داراي صلاحيت براي کسب پاداش قهرماني هستند و اين تا حد زيادي کم لطفي در حق ساير ورزشکاران اين رشته است.

قرار گيري نام قلل چون اورست، کي2، کانچن چونگا و لوتسه در اين رده بندي مي‌تواند موجب کاهش و حتي براي سال‌ها قطع حضور ورزشکاران اين رشته در مراسم‌هاي تجليل از مدال‌آوران شود.

چهار قله‌اي که در تمامي دوران تنها در سالهاي 56 صعود تا هفت هزار و 500 متر از جبهه شمالي اورست، 77 صعود چهار کوه نورد به قله اورست، 80 صعود 12 نفر به قله لوتسه و 84 صعود 9 کوه نورد به قله اورست صورت گرفته و در سال‌هاي 77 و 83 آقايان محمد سعيدي و مرحوم داود خادم بر روي کوه کي2 تلاش‌هايي را به شکل شخصي صورت دادند.

 

در واقع بالا بودن هزينه صعود به اورست که حداقل آن 25 هزار دلار و براي سه قله ديگر حداقل هشت تا 15 هزار دلار است، از عواملي است که در کنار دشواري‌هاي صعود به اين قله‌ها، موجب مي‌‌شود از اين پس ندرتا شاهد حضور تيم‌ها يا کوه نورداني از ايران بر فراز آنها باشيم.

 

از سوي ديگر وجود ساير قلل هشت هزارمتري با ارزش نظير آناپورنا و نانگاپاربات که همواره مورد توجه کوهنوردان دنيا هستند و صعودشان کم از چهار قله ياد شده نيست و قلل هفت هزار متري دشوار و فني مناطق هيمالياي نپال و قراقروم که هزينه‌هاي آنها به مراتب کمتر از قلل بالاي هشت هزار و 500 متري است و گنجانيدن اين قلل در رده‌بندي برترين قهرمانان کشور مي‌تواند ضمن ايجاد انگيزه براي کوهنوردان ايراني تا حد زيادي جبران کننده هزينهاي ايشان باشد. ضمن آنکه صعود به اين قلل به هيچ وجه کم از کسب مدال در بسياري رشته‌هاي آسيايي، سيزم و .... نيست. 

بديهي است فدراسيون کوهنوردي بعنوان تنها مرجع رابط ميان ورزشکاران اين رشته با سازمان تربيت‌بدني موظف به احقاق حقوق ورزشکاران اين رشته بوده و پيش از اجراي اين قانون لازم است درخواست تجديد نظر خود در اين زمينه را به سازمان تربيت‌بدني ارائه كند.