۱۳۸۶/۲/۱۰ - 13:11:00

   نسخه چاپي خبر   اين صفحه را براي دوستان خود بفرستيد
 مطالب مرتبط
انگليسي‌ها نگران آثار منفي سفرهايشان بر محيط‌زيست هستند
برنامه‌هاي پاييزي خانه محيط‌زيست تهران اعلام شد
خانه محيط‌زيست تهران در توچال و پارك چيتگرخدمات ارايه مي‌دهد
دوستداران كوهستان در پارك قيطريه گردهم مي‌آيند
فعالان حفاظت از محيط كوهستان تقدير شدند
حوادث كوهستان نيازمند تدوين قانون است
مقصر تخريب پارك گلستان، در هر مقامي مجازات مي‌شود
تخريب گسترده ميراث فرهنگي در هاييتي
«بايد با تفکر تخريب بافت تاريخي يزد برخورد جدي شود»
مدير گروه ديده‌بان كوهستان: مطالبات زيست‌محيطي مردم ناچيز است
هيچ کاري در آشنا ساختن مردم با اصول حفظ محيط‌زيست، در واداشتن آنان به استيفاي حقوق خود و در الگوسازي براي رفتار مسوولانه در قبال محيط زيست و جامعه، کارسازتر از فعاليت‌هاي داوطلبانه پاک‌سازي و مانند آن نيست.
گروه هاي غير دولتي بايد نقش فعال‌تري نسبت به حفاظت از محيط‌زيست داشته باشند
خبرگزاري ميراث‌فرهنگي ـ گردشگري ـ عباس محمدي، مدير گروه ديده‌بان كوهستان ـ "اين کارها ديگر فايده ندارد، ما اين دوره‌ها را گذرانده‌ايم، تا کي ديگران بريزند، ما جمع کنيم؟بايد کاري اساسي كرد، بايد کار فرهنگي کرد، آن‌ها با جاده‌سازي و سدسازي و واگذاري اراضي ملي، محيط زيست را نابود مي‌کنند، شما مي‌خواهيد با جمع کردن چهار تا کيسه آشغال چه کنيد؟"
 
جمله‌هاي بالا چند نمونه از گفته‌هاي دوستاني است که يا از برنامه‌هاي پاک‌سازي خسته شده‌اند، يا اصلا از اول به آن اعتقاد نداشته‌اند و يا شايد از کارهاي زيست محيطي، به قسمت کثيف‌اش علاقه‌اي ندارند. از اينان، يک گروه هيچ کاري نمي‌کنند و ديگر خط عوض کرده‌اند يا اولويت خود را در زندگي تغيير داده‌اند(بيش‌تر به نفع بخش پولي زندگي)؛ يک گروه صرف انتقاد کردن را دوست دارند و از دولت و مردم بدگويي مي‌کنند، بي آن که بگويند که چه بايد کرد؛ گروهي نيز فقط مي‌نويسند (که من برايشان بسيار احترام قايل‌ام، اما کارشان را در کارزار زيست محيطي کافي نمي‌دانم.)
 
واقعا چند درصد مردم نوشته‌هاي ما را – حتي در پرشمارگان‌ترين مطبوعات – مي‌خوانند؛ در کشوري که سرانه  کتاب خواني را با دقيقه و ثانيه اندازه مي‌گيرند! يا مي‌خواهيم از طريق راديو و تلويزيون فرهنگ‌سازي کنيم؛ ما را که غالبا به آن‌ها راهي نيست، يا بلد نيستيم به آن جا راه يابيم. شايد مي‌پنداريم که با کارهايي مي‌توانيم دولتي‌ها را تکان بدهيم؛ ولي آن‌ها که خود بهتر از ما مي‌دانند ايراد کار کجا است و فقط چون هيچ جنبش اجتماعي محيط‌زيستي وجود ندارد، به خود تکاني نمي‌دهند و دست آخر اين که آيا اگر ما دست به پاک‌سازي يک گوشه کوچک نزنيم، خراب‌کاري‌هاي بزرگ ناشي از طرح‌هاي عمراني کاستي مي‌گيرد؟!
 
معتقدم که مجموع تخريب‌ها و آلوده‌سازي‌هايي که به دست تک‌تک مردم عادي و با حسن نيت صورت مي‌گيرد، بيش‌تر از آن چيزي است که توسط دولت انجام مي‌شود. ناگفته نماند که يكي از کارهاي مخرب مردم، مطالبه نکردن حقوق زيست محيطي خود از حکومت است. در آشنا ساختن مردم با اصول حفظ محيط‌زيست، در واداشتن آنان به استيفاي حقوق خود و در الگوسازي براي رفتار مسئولانه در قبال محيط زيست و جامعه، هيچ کاري کارسازتر از فعاليت‌هاي داوطلبانه پاک‌سازي و مانند آن نيست.
 
رفتار منفعلانه سازمان‌هاي غير دولتي در روز زمين پاک و مشارکت نکردن آن‌ها در برنامه‌هاي سازمان داده شده به دست دولتي‌ها، يا اقدام نکردن به فعاليت‌هاي مستقل به اين مناسبت، با هر توجيهي که باشد، به حل هيچ معضل زيست محيطي کمک نمي‌کند.
نظر شما در مورد اين خبر؟
    نسخه چاپي خبر اين صفحه را براي دوستان خود بفرستيد