خبرگزاري ميراث فرهنگي-ميترااسدنيا- به گزارش چاينا پست با توجه به هشدار اخير بنياد جهاني حمايت از طبيعت درباره تخريب سريع ذخاير ماهي گيري جهان،در آينده اي نه چندان دور طعم ماهي تنها داستاني خواهد شد كه ما تنها براي كودكان خود تعريف مي كنيم.

 

 

اين گزارش حاكي از آن است كه تمام ذخاير ماهيان دريايي كه اكنون مهم ترين منابع تامين غذاهاي دريايي هستند تا سال 2048 براثر آلودگي درياها و نيز به دليل صيد بي رويه ماهيان نابود خواهند شد.

 

 

اين گزارش همچنين با توجه به اطلاعات ارائه شده توسط لورنس بارتلت كه اخيرا ازسوي خبرگزاري فرانسه منطقه تايوان و همسايگان آن نظير هنگ كنگ را مورد بازديد قرار داده اعلام مي كند كه شواهد به قدر كافي هشدار دهنده هست كه هر فرد دوستدار غذاهاي دريايي را نگران كند.

 

 

آب هاي هنگ كنگ كه زماني زادگاه و محل زندگي مقدار بسيار زيادي ماهيان با كيفيت عالي و انواع ديگر موجودات دريايي بود اكنون به منطقه اي سترون مبدل شده است. اين آب ها كه زماني بهشت انواع غذاهاي دريايي به شمار ميرفت اكنون 90 درصد از كل نياز خود به ماهي و آبزيان خوراكي را از خارج وارد مي كند.

 

 

در واقع بارتلت خاطر نشان مي كند كه اين مسئله در هنگ كنگ جايي كه زماني مرهون ماهيان زنده شناور در آب ها و هزاران رستوران غذاي دريايي دراين كشور بود به شدت آزار دهنده است.

 

 

اما در بروز اين مشكل آلودگي آب هاي منطقه مهم ترين مشكل هنگ كنگ است . گروه هاي اكوتوريستي هنگ كنگ نظير علاقمندان به دلفين ها اعلام كرده اند كه به ميزان 450 هزار متر مكعب از تنها خط به اصطلاح فاضلاب منطقه مستقيم به بندر هنگ كنگ سرازير مي شود.

 

 

اين گروه اعلام كرده است كه اين ميزان آب فاضلاب كه روزانه به اين منطقه سرازير مي شود برابر با حجم آب مورد نياز براي پركردن 200 استخر آب براي بازي هاي المپيك است.

 

اما مسئله به همين مقدار آب فاضلاب ختم نمي شود. دو برابر همين ميزان آب آلوده كه از فاضلاب هاي هنگ كنگ به درياها مي ريزد از فاضلاب كشور چين روانه درياها مي شود.

 

 

از نظر جغرافيايي تايوان تنها يك جزيره است اما اين مثل قديمي هنوز هم براي تمام مردم و ملت ها حقيقت دارد «هيچ انساني يك جزيره تنها نيست»

 

تايوان همچنين آب هاي منطقه را به حدي سمي و آلوده مي كند كه مناطق سابقا غني دريايي نظير كنتينگ اكنو به رنگ خاكستري درآمده است. امابه رغم همه اين شرايط شما احتمال دريافته ايد كه هنوز هم دسترسي به غذاهاي دريايي در رستوران ها تايوان يا چين و هنگ كنگ آسان است.

 

اين امر از آن روست كه به محض اين كه منطقه اي از اقيانوس ها از ذخاير ماهي تهي مي شوند ناوگان هاي صيد ماهي به آساني به مناطق ديگر اقيانوس ها رهسپار مي شوند و به تهي كردن ذخاير مناطق ديگر مي پردازند.

 

 

كاري كه حتي يك كودك بسيار كم سال نيز مي تواند دريابد كه اين رويه چه استراتژي ناپايدار و مخربي است كه جايگزيني ندارد. 

 

 

لورنس بارتلت مي نويسد اكنون ما با دو گزينه روياروي شده ايم: يا از لذت خودخواهانه مان براي مصرف ماهيان دريايي طي چند دهه آينده و شايد زودتر خطر انقراض دسته جمعي اين گونه هاي مفيد دريايي را بپذيريم .

 

 راه حال دوم اين است كه با نگاهي به آينده لذت خودخواهانه خود را قرباني خير و مصلحت آينده مان كنيم.