تهران_ميراث خبر
ميراث استانها، زهراكشوري: بندر هرمز كهنه كه پس از حمله مغول از 700 سال پيش گم شده بود، در تازهترين بررسيهاي باستانشناسان كشف شد.
باستانشناسان اعتقاد دارند ميناب امروزي كه به اشتباه هرمز كهنه خوانده ميشود تنها بخش ييلاقنشين اين بندر تاريخي بودهاست.
"سيامك سرلك"، سرپرست بررسيهاي باستانشناسي ميناب و رودان در اين مورد به ميراث خبر گفت: «بررسيهاي باستانشناسي در 11 كيلومتري شهر ميناب منجر به کشف شواهدي از هرمز كهنه در نزديكي تنگه هرمز شد. اين بخش داراي محوطههاي به هم پيوستهاست كه تا ساحل ادامه دارد.»
به گفته وي اين محوطهها بالغ بر 10 كيلومتر وسعت دارد که بخش زيادي از آن در حاشيه تنگه هرمز قرار گرفته است.
سرلک افزود :«بسياري اعتقاد داشتند شهر ميناب همان بندر تاريخي هرمز است كه 700 سال پيش به دليل حمله مغولها متروك و پس از افول رونق اقتصادي سيراف، جايگزين آن ميشود اما مطالعات زيست محيطي نشان ميدهد شهر ميناب از 10 هزار سال پيش تا امروز همين شرايط را داشته و در اين محدوده زماني هرگز اين شهر در كنار ساحل قرار نگرفتهاست. در صورتي كه بندر هرمز كهنه به دليل رونق اقتصادي سواحل خود شهرت دارد. بنابراين يكي از اهداف ما در اين بررسيها پيدا كردن محل اصلي هرمزكهنه بود كه شواهد و مکان هسته اصلي آن به دست آمد.»
به گفته سرپرست بررسيهاي باستانشناسي ميناب و رودان بررسيها نشان ميدهد شمال شهر ميناب امروز بخش ييلاق نشين بازرگانان و تاجران بندر هرمز كهنه بوده است. شمال شهر ميناب يك منطقه كوهستاني خوش آب و هواست كه بارزگانان به ويژه تاجران خارجي را در فصول گرم بندر در خود جا ميداد. اما هسته اصلي هرمز كهنه در كنار تنگه هرمز قرار داشته است.
سفرنامههايي كه در روزگار پيشين نوشته شده از هرمز به عنوان بندري پر رونق ياد مي کند و توصيفهاي جهانگردان و سياحان آن روز از هرمز كهنه هيچ همخواني با شهر ميناب ندارد.
سرلك يكي از ويژگيهاي بسيار مهم بندر هرمز كهنه را ارتباط تجاري مستقيم آن با خليجفارس و درياي عمان دانست و افزود:« در اين بندر كشتي ها به راحتي تردد ميكردند و مبادلات بسياري با مراكز تجاري و اقتصادي جهان آن روز از جمله هند وچين، ونيز، سواحل شمالشرق آفريقا و سواحل كرانه جنوبي خليجفارس در دوران سلجوقي تا اوايل ايلخاني داشتهاند.»
بندر هرمز كهنه در زمان حمله مغولها رونق خود را از دست ميدهد و حكام محلي آن پس از متروك شدن اين بندر مقر حكومتي خود را به بندر جرون(هرمز امروزي) انتقال ميدهند.
سرلك در اين مورد به ميراث خبر گفت: «البته اين بندر به فعاليتهاي اقتصادي و تجاري خود تا دوران قاجار ادامه ميدهد اما از آنجا كه نظارت حكومتي و دولتي بر مبادلات نبود هرگز نتوانست رونق دوران پيش را باز يابد.»