خبرگزاري ميراث فرهنگي_ گروه ميراث فرهنگي_ حسن ظهوري_ کتيبه هخامنشي خارک که اواخر سال 86 در پي احداث جاده‌اي توسط وزارت نفت، در اين جزيره تاريخي کشف شده بود، توسط برخي افراد ناشناس با يک شي نوک تيز تخريب شد.

 

باستان شناسان از اين کتيبه که به خط فارسي باستان است به عنوان سندي ديگر بر نام خليج فارس ياد مي‌کردند.

 

"علي جاذبي"، معاون بخشدار جزيره خارک با اعلام خبر تخريب اين سنگ نوشته هخامنشي به CHN گفت: «دو شب پيش افراد ناشناسي با عبور از روي حصاري که دور تا دور کتيبه کشيده شده بود، توسط يک شي نوک تيز، ما بين حروف ميخي کتيبه را تخريب کردند به طوري كه مي‌توان گفت 70 درصد نوشته‌هاي کتيبه به شدت آسيب ديده و تنها يك خط از آن سالم مانده است.» 

کتيبه هخامنشي خارک روي يک تخته سنگ مرجاني نوشته شده و به همين علت احتمال مي‌رود براي آسيب رساندن به آن از تيشه و چکش استفاده شده باشد.

 

جاذبي به CHN گفت: «نحوه تخريب کتيبه نشان از تعمدي بودن آن دارد.»

 

وي افزود: «جزيره خارک، از جمله جزايري است که نمي‌توان به راحتي در آن تردد کرد و حتي براي ورود به جزيره بايد مجوز داشت.»

 

پيش از اين باستان‌شناسان با كشف كتيبه‌اي در جزيره خارك واقع در خليج فارس به خط فارسي باستان و متعلق به دوره هخامنشي از آن به عنوان سند محكمي مبني بر نام‌گذاري خليج فارس ياد کرده بودند.

 

همچنين اين کتيبه تا مدتي مانع از ادامه احداث جاده بود که البته جاده با کمي انحراف به مسير خود ادامه داد.

 

باستان‌شناسان احتمال مي‌دهند اين کتيبه متعلق به دوره اردشير هخامنشي باشد.

 

مطالعات زبان شناسي براي ترجمه کتيبه آشکار کرد که هخامنشيان در آباد سازي خارک نقش ويژه اي داشته اند.

 

در ترجمه اين كتيبه آمده است: "(اين) سرزمين خشک و بي آبي بود شادي و آسايش را آوردم."

 

کشف اين کتيبه پيامدهاي بين المللي زيادي داشته است. ازجمله رسانه‌هاي کشورهاي حاشيه خليج فارس سعي بر تقلبي جلوه دادن کتيبه كرده بودند اما در گزارش باستان شناسان ايراني، حقيقي بودن کتيبه اثبات شده است.

 

در حال حاضر تنها چند حروف از اين کتيبه باقي مانده و فاصله ميان خطوط ديگر با استفاده از اشياء نک تيز از بين رفته است.

 

اين اتفاق در حالي رخ داد که مسئولان جزيره خارک براي حفاظت بيشتر اين اثر دور آن را حصار کشيده بودند.

كتيبه هخامنشي خارك به شكل نا منظم و نامتعارف در 5 سطر و سطر‌هاي آن به صورت 3 و 2 سطر به هم چسبيده و به زبان فارسي باستان نوشته شده بود.

پيش از اين سطرهاي جدا از هم در دوره هخامنشي تنها در متوني ديده شده كه به زبان‌هاي مختلف بوده است.

اخبار تكميلي متعاقبا ادامه دارد.