خبرگزاري ميراث فرهگي_فرهنگ وهنر_ دومين برنامه از اجراي گروه دستان وهمايون شجريان ديشب 31 مرداد 87 در تالار کشور برگزار شد و گروه بعد از يک استراحت يک روزه ، يک شنبه و دوشنبه از سر گرفته مي‌شود.

 

"همايون شجريان" که نخستين کنسرت خود را به صورت مستقل و بدون حضور پدر در ايران اجرا مي کرد، برنامه دومين شب از اجراي خود را بدون تکرار قطعه اي  و با تشويق و عباراتي همچون"همايون دوست داريم" به پايان برد.

 

همايون در نخستين شب از اجراي خود که "محمدرضا شجريان" را روبروي خود داشت، در دومين شب بدون حضور پدر خواند، اما شباهت فراوان صداي پدر و پسر به يکديگر در زمان اجراي هر تصنيف و آواز حضور شجريان بزرگ را يادآوري مي کرد.

 

گروه بخش اول کنسرت خود را بدون تاخيرهاي معمول تالار کشور و در صحنه اي رنگارنگ آغاز کرد. آهنگسازي اين بخش را که در مايه «دشتي» بود را«حميد متبسم» بر عهده داشت که خود نيز با ساز تار برنامه را آغاز کرد. پس از تک نوازي کوتاه متبسم، ديگر سازها يعني کمانچه(سعيد فرجپوري)، بربط (حسين بهروزي نيا)، تنبک(پژمان حدادي) و دف( بهنام ساماني) به او پيوستند و همايون تصنيف «عاشقانه» را که شعر آن را نيز متبسم سروده بود، آغاز کرد. پس از پايان تصنيف ، تکنوازي بربط مقدمه اي بر ورود به ساز و آواز شد. پس از آن کلام «شفيعي کدکني » در تصنيف «قيژک کولي» يکي از نمونه هاي خوب شعر نو وموسيقي سنتي ايران را شکل داد:« هم مگر همرهي زخمه‌ي طوق تو کند، دلي از گريه سبک‌بار ،

در اين تنگ غروب» . پس از آن، قطعه بدون آواز «مستانه» با هنرنمايي دو عضو گروه ضربانگ با سازهاي کوبه اي و ضربي زيبايي تصنيف قبل را نيز دوچندان کرد. ساز وآواز «کمند زلف» بر اساس شعري از حافظ و تصنيف «زهي عشق» شعر مولانا پايان بخش، پارت اول شد.

 

پس از استراحت کوتاه گروه دوباره به روي سن بازگشت و بخش دوم را با نام«خورشيد آرزو» و در مايه بيات اصفهان اجرا کرد. اين بخش نيز با هم نوايي سازها آغاز شد و قطعه بي کلام« اشتياق» به اجرا درآمد.

ساز و آواز «خورشيد آرزو» بر اساس شعري از «فريدون مشيري» ، ساخته همايون و با با سوال و جواب آواز و کناچه همراه بود. تصنيف «چين زلف» بر اساس شعري از عطار و ساز و آواز «عشق پاک» بر اساس شعري از فريدون مشيري باز هم ترکيب مناسبي از شعر نو و موسيقي دستگاهي را آفريد. تصنيف «اسرار عشق» بر اساس کلام حافظ و ساز و آواز «دلشده» از ديگر ساخته هاي فرج پوري در اين بخش بود که آواز همايون همراه با جواب تار بيش از ساير بخش ها شباهت همايون به پدر را به رخ مي کشيد.

 

تصنيف «وطن» که به عنوان پايان بخش کنسرت ديشب بر اساس شعر سياوش کسرايي اجرا مي شد، بار ديگر قدرت آهنگسازي فرج پوري را نشان داد. موسيقي سنتي همراه با شعري در سناي وطن که خاطره «ايران اي سراي اميد» شجريان بزرگ را که 30 سال قبل بر اساس ملودي «محمدرضا لطفي» خوانده بود زنده کرد. صداي قدرتمند همايون با موسيقي حماسي فرج پوري که در انتهاي کنسرت شور فراواني به جمعيت حاضر بخشيد: «وطن وطن، نظر فکن به من که من،به هرکجا غريب وار، که زير آسمان ديگري غنوده ام، هميشه با تو بوده ام، هميشه با تو بوده ام»