| زندگينامه پنج تن از رقباي جايزه نوبل
|
|
امسال در مطبوعات جهان پنج نويسنده بيش از بقيه نويسندگان براي دريافت جايزه نوبل ادبيات مطرح شده بودند و در نهايت هارولد پينتر كه بيشتر در خبرگزاري بي بي سي به او پرداخته شده بود، توانست اين جايزه را از آن خود سازد.
|
|
تهران_ ميراث خبر
سايت كتاب_ گروه بين الملل: امسال در مطبوعات جهان پنج نويسنده بيش از بقيه نويسندگان براي دريافت جايزه نوبل ادبيات مطرح شده بودند و در نهايت يكي از آنها كه بيشتر در خبرگزاري بي بي سي به او پرداخته شده بود توانست اين جايزه را از آن خود سازد: هارولد پينتر نمايشنامه نويس انگليسي. زندگي نامه اين پنج نويسنده به شرح زير است.
هارولد پينتر
هارولد پينتر، در سال 1930 در هاکني لندن متولد شد. او بي ترديد مهمترين نمايشنامه نويس و کارگردان تئاتر انگلستان است. او نمايشنامه هايي براي تئاتر، تلويزيون، راديو و فيلمنامه هايي نيز نوشته است.
پينتر در آکادمي سلطنتي هنرهاي دراماتيک به تحصيل پرداخت. از او در ابتدا شعرهايي در مجلات ادبي چاپ مي شد و در عرصه تئاتر براي نخستين بار به عنوان هنرپيشه ظاهر شد. اولين نمايشنامه او "اتاق" در سال 1957 منتشر شد. او در همان سال کار نوشتن "جشن تولد" را آغاز کرد که اولين نمايشنامه اي از اوست که هم اکنون در سراسر جهان به روي صحنه مي رود.
نمايشنامه هاي "پرستار" (1960) و "هيچ کس به خانه بازنمي گردد" (1964) از آن دسته آثار پينتر است که از آنها به "کمدي تهديد" ياد مي شود.
در دهه هفتاد او بيشتر به کارگرداني تئاتر پرداخت و در1973 رياست انجمن تئاتر ملي به او واگذار شد.
نمايشنامه هاي اخير پينتر بسيار کوتاه تر از آثار اوليه اوست و مضمون آنها بيشتر سياسي است. او مقاله هايي نيز در دفاع از حقوق بشر نوشته است که در مطبوعات بريتانيايي از جمله گاردين و ايندپندنت منتشر شد و توجه اذهان عمومي را برانگيخت.
هارولد پينتر در 1985 به همراه آرتور ميلر نمايشنامه نويس آمريکايي به ترکيه سفر کرد و با بسياري از قربانيان سياست در آنجا ملاقات کرد. تجربه اين سفر الهام بخش نمايشنامه "زبان کوهستان" او در سال 1988 بود.
نخستين فيلمنامه پينتر "پيشخدمت" نام داشت که در سال 1962 منتشر شد.
از او فيلمنامه هاي ديگري هم منتشر شده است که از آن جمله مي توان از فيلمنامه اي که بر اساس "در جست و جوي زمان از دست رفته" اثر مارسل پروست نوشته شده ، نام برد. اين اثر هيچگاه به فيلم تبديل نشد.
ميلان كوندرا
ميلان كوندرا در سال 1929 در برنو (بوهم/جمهوري چك) متولد شد. كوندرا اولين اشعار خود را در دوران دبيرستان سرود و بدين ترتيب پا به وادي ادبيات گذاشت.
پس از جنگ جهاني دوم، كوندرا به شغل كارگري و نوازندگي جاز پرداخت. سپس در دانشگاه پراگ چارلز در رشته موسيقي، سينما و ادبيات تحصيلات خود را ادامه داد.
در آن زمان شعرها، مقالات و نمايشنامه هايي از کوندرا چاپ شد و همين سبب شد که به شوراي سردبيري مجله هاي "ليترارني نويني" و "ليستي" بپيوندد. او در سال 1948 به حزب كمونيست پيوست و چندي بعد به دليل عقايد فردگرايانه اش از آن حزب اخراج شد.
ميلان كوندرا پس از فارغ التحصيل شدن از دانشگاه در سال 1952 به عنوان سخنگوي ادبيات جهان در آكادمي فيلم پراگ آغاز به كار كرد اما در سال 1968 پس از حمله روس ها به پراگ اين شغل را هم از دست داد.
مضمون "شوخي" نخستين رمان كوندرا كه در سال 1967 چاپ شد "استالينيسم به شيوه چكسلواكيايي" بود.
پس از حمله شوروي به چكسلواكي در سال 1968، كوندرا به عنوان يكي از چهره هاي اصلي خرابكار "بهار پراگ" شناخته شد و كتاب هايش از تمام كتابخانه هاي عمومي چك جمع آوري شد.
بدين ترتيب رمان دوم او "زندگي جاي ديگري است" در پاريس چاپ شد و اجازه انتشار در چك را نيافت.
ميلان كوندرا در سال 1975 به عنوان پناهنده سياسي به فرانسه مهاجرت كرد و در سال 1981 مليت خود را به فرانسوي تغيير داد. سپس او به عنوان استاد ميهمان در دانشگاه رنز به تدريس پرداخت.
انتشار "كتاب خنده و فراموشي" كوندرا در سال 1979 به محروم شدن او از اقامت در چكسلواكي منجر شد و رمان هاي بعدي او نيز اجازه چاپ در وطنش را نيافت.
رمان "بار هستي" كوندرا در سال 1982 به جهان ادبيات پيوست و در سال 1987 بر اساس آن فيلمي نيز ساخته شد. رمان معروف او "جاودانگي" نيز در سال 1991 به زبان فرانسه منتشر شد. آثار اخير او "وصاياي تحريف شده" (1992)، "هويت" (1996) و "جهالت" (2000) به زبان اسپانيايي چاپ شده اند.
فيليپ راث
فيليپ راث در سال 1933 در آمريكا متولد شد. او يك دورگه آمريكايي- يهودي است.
راث پس از فارغ التحصيل شدن از دبيرستان در سن 16 سالگي در دانشگاه باكنل به تحصيل ادبيات انگليسي پرداخت. سپس او تحصيلات خود را در دانشگاه شيكاگو ادامه داد و مدرك فوق ليسانس ادبيات انگليسي را از اين دانشگاه دريافت كرد.
در شيكاگو راث با مارگارت مارتينسون ازدواج كرد و هرچند آنها در سال 1963 از يكديگر جدا شدند، مرگ مارتينسون در يك حادثه رانندگي در 1968 تاثير زيادي بر آثار ادبي راث گذاشت. مارتينسون الهام بخش شخصيت هاي زن در چندين رمان راث است.
او پيش از چاپ اولين کتابش در 1959، دو سال در ارتش خدمت کرد و پس از آن داستان هاي کوتاه و نقدهاي زيادي از او در مجلات ادبي به چاپ رسيد.
نخستين رمان او توانست در سال 1960 جايزه کتاب ملي آمريکا را از آن خود کند. از جمله آثار او در اين دوران مي توان از "خداحافظ کلمبيا"و "رفتن" نام برد.
سه کتاب راث تاکنون توانسته است جايزه کتاب ملي آمريکا را از آن خود کند و دو کتاب ديگر او نيز نامزد مرحله نهايي اين جايزه بوده اند.
دو کتاب او نيز جوايز دايره منتقدين کتاب ملي آمريکا و دو کتاب ديگرجايزه پن- فاکنر را نصيب خود کرده اند.
فيليپ راث از برندگان جايزه پوليتزر نيز بوده است.
هارولد بلوم، منتقد ادبي معروف از راث به عنوان يکي از چهار رمان نويس زنده برتر آمريکايي ياد کرده است. بدين ترتيب نام او در کنار رمان نويسان برجسته اي چون «توماس پينچن»، «دون دليلو» و «کورماک مک کارتي» قرار گرفته است.
علي احمد سعيد (آدونيس)
علي احمد سعيد (آدونيس) شاعر سوري متولد سال 1930 است كه در لبنان زندگي ميكند. آدونيس را يكي از مهمترين شاعران مدرن عرب ميدانند كه قالب ها و سبكهاي سنتي شعر عرب را به كار ميگيرد تا احساسات مدرن خود را بيان كند.
او در سال 1954 از دانشگاه داماسكوس در رشته فلسفه فارغالتحصيل شد و در سال 1956 پس از گذراندن دوره اي در زندان به جرم اقدامات سياسي، به بيروت لبنان گريخت.
او بين سالهاي 1956 تا 1963 سردبيري مشترك مجله «شعر» را در لبنان بر عهده داشته است.
آدونيس بسيار تحت تأثير شاعران سنتي شيعه است و از سن 20 سالگي تجربه شعر منثور را آغاز کرده است. او از واژهگزيني و سخنپردازي شعر سنتي عرب دوري گزيده و شيوه جديد و قدرتمندي را در شعر پي ريخته است.
لقب آدونيس را رهبر حزب ناسيونال سوسياليست سوريه، آنتوان سعدا به او داده است.
اورهان پاموك
اورهان پاموک در 7 ژوئن سال 1952 در استانبول به دنيا آمد. او به جز سه سالي كه در نيويورك گذرانده است، تاکنون تنها در استانبول زندگي كرده است. پاموک پس از گذراندن 3 سال در دانشکده معماري دانشگاه پليتكنيك استانبول، در انستيتوي روزنامهنگاري دانشگاه استانبول به تحصيل پرداخت.
پاموك از سال 1974 به طور منظم به نوشتن پرداخته است. اولين كتاب او «ظلمت و روشنايي» توانست در سال 1979 جايزه اولين رمان انتشارات مليت را به طور مشترك با محمد اروغلو به دست آورد. رمان دوم پاموك «آقاي سودت و پسرانش» در سال 1982 منتشر شد. اين رمان در سال 1983 برنده جايزه رمان اورهان كمال شد. اين رمان قصه سه نسل از يك خانواده ثروتمند استانبولي است كه در محله نيسانتاسي، محل زندگي خود پاموك، زندگي ميكنند. پاموك در سال 1984 با رمان ديگرش «خانه ساكت» كه در سال 1983 منتشر شد، جايزه رمان مادارالي را از آن خود کرد. رمان تاريخي او «قلعه سفيد» در سال 1985 به چاپ رسيد و برنده جايزه مستقل براي داستان خارجي شد و به شهرت او در خارج از مرزهاي تركيه منجر شد. رمان مشهور او «كتاب سياه» كه در سال 1990 به چاپ رسيد، رماني پيچيده و غني است كه در سال 1992 عمر کاوور در فيلم خود از آن اقتباس کرد. رمان «تولدي ديگر» او در سال 1995 در تركيه با فروش بي نظيري روبرو شد. اين كتاب در تاريخ تركيه از نظر سرعت فروش نظير نداشته است. پاموک در سال 2003 جايزه بينالمللي دابلين را براي رمان «نام من سرخ است» به دست آورد. اين كتاب در سال 2000 منتشر شده و تاکنون به 24 زبان زنده دنيا ترجمه شده است. تازهترين رمانهاي پاموك «برف» در سال 2002 و «استانبول» در سال 2003 چاپ شده اند.
ويژگي كتابهاي پاموك اغتشاش يا فقدان هويت ناشي از كشمكش ميان ارزشهاي اسلامي و غربي است. رمان هاي او پيرنگي پركشش و شخصيتهايي عميق دارند.
|
|
نظر شما در مورد اين خبر؟
|
|
|
|
|
|
|
|
|
RSS چيست
؟
