۱۳۸۵/۳/۲۳ - 11:59:00

   نسخه چاپي خبر   اين صفحه را براي دوستان خود بفرستيد
 مطالب مرتبط
احمد مسجد جامعي درگذشت منوچهر آتشي را تسليت گفت
لوح انجمن کتابداري به احمد مسجد جامعي اهدا شد
احمد مسجد جامعي: اميدوارم سايت كتاب تداوم داشته باشد
علي پايا: مهمترين ابزار انسان در قرن 21، گفتگو است
با حضور احمد مسجد جامعي و هادي خانيکي، کتاب گفتگو در جهان واقعي نوشته علي پايا، استاد دانشگاه وست مينستر انگلستان در نشستي در دفتر گفتگوي تمدن ها معرفي و مرور شد.

کتاب "غزل غزل هاي سليمان؛بازسرايي مسعود اميني(م.روانشيد)معرفي شد
  خبرگزاري ميراث فرهنگي _ كتاب: علي پايا معتقد است مهم‌ترين ابزار تعامل انسان‌ها در قرن 21 كه متكي است به معرفت، گفتگو است.
نشست معرفي كتاب "گفتگو در جهان واقعي" با حضور احمد مسجدجامعي، هادي خانيكي و جمعي از اساتيد دانشگاه و با سخنراني علي پايان نويسنده اين كتاب در مركز گفت‌وگوي تمدن‌ها برگزار شد.
"علي پايا"، استاد دانشگاه وست مينستر انگلستان در اين نشست با اشاره به انتشار كتابي از "جرد دايموند" با عنوان سقوط؛ جوامع چگونه مي‌گزينند كه شكست بخورند يا موفق شوند، در 4 سال گذشته و انعكاس جهاني اين كتاب گفت:« نويسنده در اين كتاب با بررسي احوال شمار زيادي از جوامع به اين نتيجه رسيده است كه سقوط برخي جوامع در طول تاريخ به عواملي از اين دست وابسته بوده است: عدم توجه به زيست بوم (از بين رفتن منابع آبي، خاكي و غيره) ، تحولات ناگهاني آب و هوايي ، وجود اقوام مهاجم در كنار تمدن‌ها و عدم توانايي داد و ستد در مقابل تحولات بيرون از زيست بوم آن ها. دايموند معتقد است كه بالا رفتن پيچيدگي جوامع در تعامل بهينه يا نامطلوب جوامع با جوامع پيرامونشان تاثير دارد. از اين نظر كه اين پيچيدگي از يك طرف ممكن است منجر به تقويت پتانسيل‌هاي جوامع براي حل مشكلات آن ها شود و از سوي ديگر ممكن است فقط پيچيدگي تكنولوژيك باشد و بر مشكلات جوامع بيفزايد.»
اين نويسنده افزود:« با توجه به بحث‌هاي دايموند درباره اهميت و تاثير پيچيدگي جوامع در خيزش و سقوط آنها مي‌توان ظهور پديدار زبان و به دنبال آن پديدار گفتگو را عامل به وجود آورنده نوعي پيچيدگي خاص در جوامع دانست كه پيشتر موجود نبوده است.»
نويسنده كتاب گفتگو در جهان واقعي گفت:« گفت‌وگو پديداري است كه از رهگذر پيچيده‌تر شدن زبان پديد آمد كه بالطبع بر زيست بوم نيز تاثير شگرفي گذاشته است و تفاوت آن با ديگر پديدارها اين است كه بشر قرن بيست و يكم با استفاده از گفتگو توانست عالم را بر مبناي دانش و معرفت برسازد.»
پايا، كاركرد اصلي گفتگو را خلق سپهرهاي معنايي مشترك دانست و گفت:« آنچه اهميت گفتگو را صد چندان مي‌كند اتكاي آن به عقلانيت نقاد است.»
او درباره كتاب خود" گفتگو در جهان واقعي" افزود:« كتاب مي‌كوشد با زباني فلسفي مشخصه‌هاي گفتگو را توضيح دهد و بر ضرورت تحول معرفتي به معناي باور به اينكه هيچ معرفت غيرقابل خدشه‌اي وجود ندارد تاكيد مي‌كند. با همه‌گير شدن پديدار گفتگو فاعلان شناسايي (كنشگران) دريافتند كه شناختشان از خود در گرو شناختي است كه ديگران از آنها دارند.»
اين نويسنده با اشاره به كاركردهاي گفتگو در عرصه جهاني گفت:« كتاب گفتگو در جهان واقعي همچنين بر امكان‌پذير بودن گفتگوي تمدن‌ها صحه مي‌گذارد و با رد ادله انديشمندان نسبي‌گرا از جمله ويتگنشتاين فيلسوف تحليلي، تحقق گفتگو را منوط به تلاش كنشگران آن و توانايي شان در اعمال آن مي داند.»
 پايا همچنين گفت:‌« نسبي‌گرايان از جمله پست‌مدرن‌ها معتقدند معيارهاي جهاني براي برقراي تفهيم و تفاهم ميان تمدن‌ها وجود ندارد در حالي كه بر ساخته‌هاي اجتماعي محصول توافق جمعي انسان‌ها هستند و توانايي‌شان را از ظرفيت‌هايي كه انسان‌ها در آن ذخيره كرده‌اند به دست مي‌آورند و مي‌توان آنها را تغيير داد و يا بهبود بخشيد.»
او افزود:« كتاب گفتگو در جهان واقعي به مفهوم رواداري نيز مي‌پردازد و آن را از اين نظر كه از فرد خواسته مي‌شود چيزي را كه مذموم مي‌دارد، محترم شمرد، مفهومي پارادوكسيكال مي‌داند. در اين كتاب از رواداري در مورد شخص و نه لزوما باورهايش دفاع شده است.»
نظر شما در مورد اين خبر؟
    نسخه چاپي خبر اين صفحه را براي دوستان خود بفرستيد